Łóżko bez widoku

PIASECZNO W piaseczyńskiej bibliotece odbył się wieczór autorski Danuty Bartoszuk - poetki, tłumaczki i członkini Związku Literatów Polskich oraz miejscowego Klubu Poszukiwaczy Słowa. Pretekstem do organizacji spotkania było ukazanie się w tym roku najnowszego tomu poetyckiego autorki, zatytułowanego „Łóżko bez widoku”

Droga zawodowa mieszkającej w Piasecznie Danuty Bartoszuk prowadziła przez szkołę podstawową i bibliotekę uniwersytecką, aż po pracę tłumaczki z języka rosyjskiego i ukraińskiego. Swoje pierwsze literackie doświadczenia zdobywała z kolei w przestrzeni internetowej, a wkrótce utwory poetki zaczęły pojawiać się w publikacjach pokonkursowych. Jej twórczość doceniło także środowisko muzyczne – część utworów została skomponowana i nagrana. Autorka ma na swoim koncie pięć tomów poetyckich: „Dotykając przemijania” (2017), „Czekając na zmartwychwstanie” (2020), „Może narodzenie” (2021), „Tkanka bliznowata” (2023) i ten najnowszy - „Łóżko bez widoku” (2026).

Spotkanie w sali widowiskowej z pewnością nie było typowym wieczorem autorskim. Prowadząca je Iwona Goździkowska zadbała bowiem o wiele niespodzianek, które zaskoczyły nie tylko publiczność, ale i samą autorkę. Pojawiły się, między innymi, krótki filmik, maski, a nawet rekwizyt w postaci... łóżka, do którego stworzenia został wykorzystany twórczo materac. Z jednej strony było więc, momentami, zabawnie i z dużym dystansem, a z drugiej – gorzko i refleksyjnie, bo „Łóżko bez widoku” mówi, bez ogródek, o sprawach trudnych – przede wszystkim związanych z relacjami damsko-męskimi.

Danuta Bartoszuk pisze wiersze krótkie i oszczędne w słowa – to poezja bardzo intymna, szczera i odważna, odsłaniająca przed czytelnikiem duszę poetki. Jej wiersze zawierają celne obserwacje życiowe, często na podstawie własnych doświadczeń, które ukazane zostały z perspektywy 60-letniej kobiety. Czy tworzenie takich liryków może pełnić funkcje terapeutyczne? Jak wyjaśniła autorka, czasem tak, ale bywa też, że jest to bardziej rozdrapywanie ran i męczący powrót do trudnej przeszłości.

- „Łóżko bez widoku” jest podsumowaniem pewnego etapu w moim życiu – mówi poetka. - Co dalej? Na wydanie wciąż czekają wiersze rymowane, a kolejny projekt dotyczy niektórych ludzi, spotkanych na mojej drodze i odwiedzonych przeze mnie miejsc.

Na zakończenie Danuta Bartoszuk wpisywała wszystkim chętnym imienne dedykacje. O oprawę muzyczną wieczoru zadbał natomiast Dariusz Rączka – pieśniarz, kompozytor i autor tekstów, którego twórczość idealnie komponowała się z poezją bohaterki wieczoru. 

Grzegorz Tylec