Rocznica likwidacji getta w Jeziornie

KONSTANCIN-JEZIORNA We wtorek, 27 stycznia, w Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu, w Konstancinie-Jeziornie odbyła się uroczystość upamiętniająca tragiczne losy żydowskiej społeczności naszej gminy. Przy „Macewie Pamięci” kwiaty złożyli przedstawiciele władz samorządowych, seniorzy oraz mieszkańcy, oddając hołd ofiarom niemieckiego terroru z czasów II wojny światowej.

Data 27 stycznia ma szczególne znaczenie nie tylko w wymiarze międzynarodowym, ale także lokalnym. To właśnie 25 stycznia 1941 roku niemiecki okupant rozpoczął likwidację getta w Jeziornie. Żydowscy mieszkańcy miejscowości zostali deportowani do getta w Warszawie, skąd od lipca 1942 roku wywożono ich do niemieckiego obozu zagłady Treblinka II. Dla wielu była to ostatnia droga.

W 85. rocznicę tych wydarzeń przed pomnikiem „Macewa Pamięci” zgromadzili się przedstawiciele lokalnej społeczności, aby wspólnie uczcić pamięć zamordowanych. W uroczystości wzięli udział m.in. burmistrz Konstancina-Jeziorny Michał Wiśniewski, jego zastępca Piotr Napłoszek, rzecznik Rady Seniorów Gminy Konstancin-Jeziorna Grzegorz Rutkowski, zastępca dyrektora Konstancińskiego Domu Kultury Anna Klonowska, historycy Witold Rawski i Adam Zyszczyk, harcerze oraz mieszkańcy gminy.

Dziś wspominamy mieszkańców naszej gminy, których życie zostało brutalnie przerwane – podkreślił burmistrz Michał Wiśniewski. – W tych trudnych czasach, gdy za naszą granicą toczy się wojna, pamięć o tych wydarzeniach jest naszym obowiązkiem.

Obchody rocznicowe mają także wymiar edukacyjny. Tego samego dnia wieczorem w Konstancińskim Domu Kultury „Hugonówka” odbędzie się spotkanie Konstancińskiego Klubu Historycznego poświęcone dziejom Żydów z Jeziorny. O historii tej społeczności opowiedzą historycy Witold Rawski, Paweł Komosa i Adam Zyszczyk – autorzy książki „Sztetl Jeziorna. Dzieje żydowskiej społeczności Jeziorny, Skolimowa i Konstancina od XVII wieku do 1941 roku”.

Rocznicowe uroczystości są wyrazem pamięci i szacunku wobec tych, którzy przez wieki współtworzyli lokalną społeczność, a których los został tragicznie przerwany. To także przypomnienie, że historia – nawet ta najtrudniejsza – zobowiązuje do refleksji, empatii i odpowiedzialności za przyszłość.