Opowiedział o Australii i Nowej Zelandii

KONSTANCIN-JEZIORNA W Konstancińskim Domu Kultury „Hugonówka” odbyło się spotkanie autorskie ze Sławomirem Stoczyńskim, który promował swoją najnowszą książkę „Śladami australijskiego snu i nowozelandzkiej haki”

Sławomir Stoczyński to niewątpliwie człowiek wielu zainteresowań. Jest jednocześnie pedagogiem, psychologiem społecznym, historykiem idei, aksjologiem, samorządowcem i dyplomatą. W „Hugonówce” gościł tym razem jednak, przede wszystkim, jako podróżnik i pisarz. W 2024 roku ukazała się jego książka o Indonezji, a kolejna – najnowsza – publikacja poświęcona jest Australii i Nowej Zelandii, a więc miejscom dla przeciętnego Polaka dość egzotycznym. Bohater wieczoru spędził tam jednak łącznie ponad dziesięć lat, a w trakcie spotkania chętnie dzielił się ze wszystkimi obecnymi swoimi osobistymi refleksjami z pobytu w tych odległych zakątkach świata.

- Tą książkę napisałem dla siebie – rozpoczął Sławomir Stoczyński. - Po to żeby utrwalić istotne, ciekawe, dobre czy miłe wspomnienia oraz zaprotestować przeciwko starości. To było już dość dawno, ale mam znakomitą pamięć i zapamiętałem całą masę szczegółowych wydarzeń, czym moja żona była zresztą mocno zaskoczona. Opowieść o Australii i Nowej Zelandii pełna była nieoczywistych informacji o tych niezwykłych miejscach. Duży nacisk położył podróżnik na próbie wyjaśnienia skomplikowanych relacji historycznych Aborygenów i Maorysów z Europejczykami. Jak się okazało, różni ich od siebie niemalże wszystko – np. podejście do własności prywatnej czy praw człowieka. Sławomir Stoczyński wyjaśnił również, że – pomimo gorącego lata – w Australii i Nowej Zelandii można również nieźle zmarznąć.

- Zimą jeździliśmy tam z dziećmi na nartach – wspominał bohater wieczoru. - Gdy na zewnątrz jest 5 stopni i wieje wiatr od morza, to w sypialni ma się 6 stopni, a to nie jest za dużo. W Nowej Zeladii lata są z kolei przyjemne, ale za to bardzo często tam pada. Poza tym nie płaci się w ogóle za zimną wodę. W trakcie spotkania, które szybko przybrało formę otwartej dyskusji z pytaniami od publiczności, można było też kupić książkę i uzyskać od autora dedykację.